مدوسا میخوای یه عالمه آدمس جورواجور برات بگیرم؟ من کارشناس آدمسم!
دیر شده برای تبریک سال نو؟
نشده باشه!
سال نو مبارک عزیزم

ن باکرگیم رو مثل یک نشان افتخار وسط ابروهام حمل میکنم، خیلی باحال بود. ولی جدا بعضی خانواده ها هنوز روی این چیزا تعصب دارنا. چه بدونم والا
بوس

وااااای وااای این ارتش سرخ و نگوووووو
من اعصاب ندارم هیچی
همش گریه میکنم…..
دختر گنده……

سال نو مبارک

منم برم تامپون بخرم ! شجاع شدم :d من که از چند روز قبل روزای قرمز سگ میشم به محض روئیت اولین قطره به شدت مهربون میشم و از زور احساساتی شدن همش بغض میکنم !

واقعاً من فکر می کنم باید یک کتاب بنویسیم با عنوان “خاطرات ما هنگام خریدن تمپان در داروخانه های تهران”
مورد به مورد می تونم بشمرم برات )

سلام خوب می نویسانی

میم رو از طرف من ببوس. باهاش انقدر دعوا نکن. گناه داره بچه.

واقعاً من فکر می کنم باید یک کتاب بنویسیم با عنوان “خاطرات ما هنگام خریدن تمپان در داروخانه های تهران”
مورد به مورد می تونم بشمرم برات )

همیشه دلم میخواست زمانی که یکی بهم ریخته است یه جوری کمکش کنم اماهیچوقت نتونستم.
تنها چیزی که خیلی آرومم می کنه اینه که آرامشی باشم در مواقع طوفانی برای آدم ها.
ولی اونموقع هر کاری می کنی بدتر میشه
واقعا میشه بپرسم تو اونجور لحظات
“”قبلا اینجور مواقع میگفت(لحن میم رو میگیرم) خیلی خب…تو آروم باش…واااای اعصابم بدتر خورد میشد “” چی آرومتون می کنه؟

مدوسا جان مگه نمی دونی
تمام مردم ایران مسوول بکارت تمام دخرتان ایرانن.حالا یکی از این مردم می تونه دختر ابرو پیوسته داروخانه باشه…
خوشبختانه حالان قبل از ارتش سرخ رو تجربه نکردم;)

مدوسا جان مگه نمی دونی
تمام مردم ایران مسوول بکارت تمام دختران ایرانن.حالا یکی از این مردم می تونه دختر ابرو پیوسته داروخانه باشه…
خوشبختانه حالان قبل از ارتش سرخ رو تجربه نکردم;)

(تند دیدگاهتان روا می نویسید.کمی آرامتر…)خطای وردپرس بود…جالبه

واااااااااااای چقدر عالی وراحت وخودمونی می نویسی

سلام…من خیلی کم نظر میدم ولی خیلی وقته که می خونمت…
دقت کردی چقدر “نفرت” تو وجودت داری؟مراقبش باش اول از همه خودتو اذیت میکنه
موفق باشی

جالب بود/ شاد باشی

راستش من که نگرفتم…مگه حالا میخوادزمین و زمان به هم بریزه که یه نفر دست به ابرو هاش نزده……من خودمم هم تا به حال این کار رو نکردم…نه به خاطر این که”باکرگیم رو نشون بدم”…نه…چون نه حوصله این کار ها رو دارم نه وقتش و نه علاقه….
ولی بازهم باحال بود…..به این نتیجه رسیدم که اصلا دلت نمی خواد باکرگیت رو با ابرو ثابت کنی….
اصلا باکره هستی؟؟…(شوخی کردم)

همه نوشته هاتو یه نفس خوندم
چرا دیگه نمینویسی ؟

خانم جون بیا یه چیزی بنویس دیگه! دلمون ترکید!

مدوسا خانم کجایی؟ کاش حالت خوب باشه و از سر خوشی خواننده هات رو تحویل نگیری!

مدوس جان امروز که اومدم بلاگت رو باز کنم، توو دلم گفتم، ببینم این مدوسا هنوز داره آدامس می خواد!! )

من داشتم راجع به مدوسا و اساطیر یونان فضولی میکردم با وبلاگ تو آشنا شدم
بعدش دیدم اینجا دیگه خیلی زنونه هست و کلی رنگ عوض کردم

یک سوال داشتم مدوسا اسم وبلاگیت هست یا اسم واقعیت هست
و چقدر در مورد مدوسا میدونی
البته اسم قشنگی هست و تا اونجا که من میدونم زن بسیار زیبایی بوده
البته نوشته های شما هم زیبا , راحت , و روان هستش
شرمنده , شاید من نباید میخوندم

مدوسا خسته بی حوصله و عصبانیه. بی خوابیهاش برگشته. چرتهای نصفه نیمه روز هم سردردهاش رو تموم نمیکنه. مدوسا یه بغل میخواد که توش بخوابه و یه پشت که بهش تکیه کنه. مدوسا میدونه که وقت کمه…

مدوسا جان با این کامنتی که برای خودت گذاشتی اینجا خیلی بیش از پیش نگرانت شدم. فضولی نباشه اما م شما کجاست که تو دلت یه بغل می خواهد اما نداری!
خیلی ناراحتت شدم مدوس جان

کلید دستیابی به شادی تان را در جیب کس دیگری نگذارید. آن را پیش خودتان نگهدارید.

از همون روزی که این رو نوشتی، هر ابروی پیوسته ای رو می بینم یاد جمله نغزت میفتم!

هیچ چیز دلیل هیچ چیز نیست،گرچه اگرهم بود ،مهم نبود.
چرا اینا رو میگم ؟؟؟
احتمالا مثل خیلی ها میدونی خودت.
همه چیز قبلا گفته شده،همه چیز قبلا خونده شده…

چه مزخرف شدم این روزها،مثل این سکه های ۱۰۰ تومانی.

بیا بنویس دیگه…کجایی؟

اگر کسی ترا آنطور که میخواهی دوست ندارد، به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

از این به بعد هر بار که بلاگت را باز کنم یک کامنت میزارم! این ۱

مدوس بیا من بغل می شم، من سکوت می شم، من دوست می شم، من درک می شم، همه ش برای تو! بیا بنویس دو خط از خودت…

دردمون شاید مشترک نباشه اما تنها نیستی

مدوسا هر چی سعی کردم خویشتندار باشم و نیام اینجا واسه گیر دادن اما نشد! کجایی دختر؟ چرا نمیخوای یه خبری از خودت بدی؟
من گاهی واسه بعضی از دوستای وب نویس تو رو مثال می زنم از نوع رفتار و صبر و شکیبایی! حالا باید تو رو اینطوری پیدا کنم؟
دلیل این رفتارت هر چی باشه از نظر من و همه اونهایی که تو این مدت نگرانت بودن و کامنت گذاشتن و یا هی اومدن و آه کشیدن و رفتن، تو هنوز عزیز دل همه مایی و این نوع حرف زدن و کناره گرفتنت رو به هیچ وجه نمی پذیریم!
به هر حال خودت هم خوب میدونی که از بین هزار تا آدم دور و برت میشه چند تایی رو پیدا کرد که همون طوری که تو خواستی و نوشتی دوستت داشته باشن و برات بشن تکیه گاه و سنگ صبور.
من جای تو باشم حتما یه حرکتی از خودم بروز میدم و حداقل میگم که : ” زندگی با همه ابعادش در جریان است ”
شاد باشی و برقرار دوست جانم.
تا بعد…

من توو این مدت چند باری اومدم اما شماره نزدم، نمی خوام وادار به نوشتن بشی اما بدون که خیلی ها هستند که ندیده دوستت دارند و برات آرزوهای خوب می کنند.

۳

۴

سلام،
من تازه با وبلاگت آشنا شدم و تمام پست هایت رو با هیجان خوندم. وبلاگت مثل کتابی میمونه که نمیشه زمینش گذاشت.
با اینکه ندیدمت، خیلی از شخصیت و نوع نوشتنت خوشم آمد. امیدوارم حالت بهتر باشه و همچنان استوار و محکم باشی. واقعا به نظرم خیلی قشنگ مینویسی و واقعی. حتی به نظرم میشه این وبلاگ رو کتاب کنی! به نوشتن زیبات ادامه بده!

۵,